..

Gecenin bu vakti ve en son lise sonda dinlediğim 'bana seni unutturacak bir yer yok bu dünyada' tınılarıyla göksel odamda.
Eğer bende birazcık daha dayanma gücü olsaydı veyahut sende kötü anılarımızın üstesinden gelebilcek güç olsaydı belki burnumu sızlatan o kokunu boynundan koklaya koklaya öperdim,sarılırdım sana.Belki tüm geleceğe dair kurduğumuz hayaller gerçek olurdu.Belki açtığım tüm kapılar sana olurdu ve ben hep eve koşa koşa gelirdim.Belki sen de papatyam diye bana sarılırdın o sıcacık teninle ısıtırdın beni.Belki ben güzel bir gelecek içine seni yakıştıramayıp bir büyük burunluluk etmezdim veya sen benden umudu kesip bütün umutlarımızı yerle bir etmezdin de biz çok mutlu olurduk.
Belki ben en son o yumuşacık sesinle bana iyisin dimi sesini duymasaydım,saçlarımı koklamasaydın yada seni daha çabuk unuturdum ve sensiz bir hayat kılabilirdim.Oysa ki sen benden hiç gitmedin her güzel anımda yanımda sen varsın ,başıma gelen her güzel şeyi sana mutlaka anlatıyorum hayallerimde.Başıma küçücük üzücü bir olay gelse mutlaka elim bir defa telefona gidiyor.
En kötüsü de ne biliyor musun?Sen orada öylece duruyorsun adım gibi eminim sende böyle seviyorsun, ben seni delice özlüyorum ama biz değiliz.En kötüsü biz yarım kaldık.Yarıda kaldık.Ben seninle hayallerimdeki gibi dans edemedim daha.Kayak tatiline gidecektik,gidemedik.Daha doyasıya öpemedim seni,benim henüz sarhoş ve saçmalayan halimi görmedin,bana hiç yemek yapmadın,gözümü hiç sana açmadım ve sende bana.Daha bir sürü planımız varken hepsi yarım kaldı.Biz yarım kaldık.Ben yarım kaldım..

Bu imkansız sevgiyi hakedicek kadar ne yapmış olabilirim?