5 Mart 2015 Perşembe

Hayat insanı geri dönüşümsüz olarak değiştirir ve dönüştürür

Tek hayali mutlu olmak olan bir kişi için bu kadar sorumluluk fazla değil mi?

Tutkuyla bağlanmama gerek yok bıkmayacağım bir işim olsun,yakışıklı zengin vs olmasına gerek yok alıp elimize kahvelerimizi sabaha kadar muhabbet edip gülüp eğlenebileceğim tutkuyla sevişebileceğim bir eşim olsun,fiziken ve beynen sağlığım yerinde olsun.Hayattan beklentilerin bu.Tek bir fazlalık bile değil tam olarak bu.

Bu kadarlık bir hayat için yaşadıklarım çok fazla değil mi? dicem size ama şikayet etmek yapıma ters.Sadece merak ediyorum bu kadar basit bir hayat kurgularken bu beklenmedik senaryolar nerden çıktı? Ne yapmış olabilirim ki bunları yaşadım.

Hayatının aşkını bulacağına inandığından tek ilişki yaşamamış,yaşadığı ilk ilişkide evlilik sözlerine mağdur kalmış e zaten hayatımın aşkını bulduğuma inanmıyor muydum diyip evliliği kabul etmiş kendi kendine çeyiz hazırlıklarına başlamış eski özgür kız hakediyor muydu bu aldatmaları.

2 senesini ağlayıp ilişkinin yasını tutmuş ben travmadan travma yaşatmış eski saygıdeğer erkek arkadaşımı tam unutmuşken benim o bunalımlarımın aynını yaşıyarak bana geri dönmesi evlenme teklif etmesi peki?

Hayatta en önem verdiğim şey kariyerimken tüm bu bunalımların içinde sınıf tekrarı yaşayıp birde buna üzülmem,yiğitliğe bok sürdürtmeyip 4 sene sınıf tekrarı yapma-mış gibi davranmam.

herşeyi düzene koyucam diyip durumumuz gayet iyiyken ve henüz okuyorken bir işe başlamam.Kendimi burada eğitip hayatımı şekillendiriyorum işte diyip mutlu olurken tam bir gece bayılmam.

Hayatında ilk defa bayılmış ben ilk bayılmamın sebebi de beyin tümörü olabilir mi ya?

Hadi bunu anladım o beyin tümörü sağ görme merkezime yapışık çıkıp 1 hafta içinde ameliyata alınabilir mi?

1 haftada insanın hayatı ne kadar değişebilir? 1 insanın hayatı bir anda ne kadar değişebilir?

Kocaman bir aileden gelen ben.Çok zaman oldu arkadaşsız kaldım,yalnız kaldım ama bir an bile yalnız hissetmedim kendimi.Kalabalıklar içinde yalnızım lafı var ya bende hep tersine çalıştı.Vucüduna tek dikiş atılmamış birinin kafatasını lego gibi açcaklarını düşünün.Tümörün iyi huylu kötü huylu olma ihtimalini,saçları beline kadar uzun bir kızın o güzelim saçlarını 0'a vurmasını geçtim.

O ameliyat elbisesi varya giydiriyorlar böyle sesin çıkmıyor kurbanlık koyun gibi helalleşip sedyeye yatıyorsun.Gözlerini ölümüne kapatıyorsun ölmemek için.Sonra o spot ışıkların altında az sonra kafanda inşaat gerçekleştirecek doktorlarla sohbet ediyorsun.Bu arada bu ana kadar tek göz yaşı dökmüyorsun bu neden bilmiyorum can korkusuyla savunma mekanizması sanırım.

Hoop uyanıyorsun ki sağ göz görmüyor.Açılcak diyorlar açılmıyor.İnsanlara söylesen insanlar nankör hep sana acıyarak bakçaklar kendine yediremiyorsun.Bir ailen biliyor her bir bokunu anlayan ailen evet seni anlıyoruz diyor ama bir boktan anladıkları yok.Sağdan araba çarpsa ölcen yine göremiyorsun.Dur elimi kapatayım nasıl oluyormuş anlarım gibi bir şey değil.

Ya ben bir hafta öncesine kadar grip bile olmayan domuz gibi bir kızdım göz gitti durduk yere diye düşünüp duruyorsun sadece.Sonra şükür ediyorsun ikiside görmeyebilirdi.Daha kötüsü doğuştan görme engelli olup renkleri bile bilmeyebilirdin.Yine de şükürler olsun diyorsun.

Ha bu arada hala okul devam ediyor.Heyet raporu falan zamanda işlemediği için senin yaş gidiyor okul birde ameliyattan uzamasa bari diye birde onu takıyorsun.

Hayatta güzel şeylerde olmuyor değil tabii.Mesela o haysiyetli eski erkek arkadaşının it gibi gelmesi,hasta halinle bile sınavlara girip derslerin çoğunu vermek , iyi ve ahlaklı olarak bu yaşa gelmek en öenmlisi 3 ayın sonunda gözlerin tamamen açılması.

Sonra bu olayıda iyi düşünmek istediğin için Allah sevdiği kulunun eşşeğini önce kaybettirir sonra buldurur diye düşünmek.

Aslında insanın ne kadar yalnız ,kalabalık,aciz ve güçlü olduğunu görmek, yaşamak.Hayatın tüm tezatlıkları mükemmel bir uyumla içinde barındırdığı gerçek resmi görebilme hakkını verdiği için en sonunda Allah'a şükretmek.

Hayat beni geri dönüşümsüz olarak değiştirdi,dönüştürdü.Bunları yaşıcak ne yaptım bilmiyorum ama bence iyi birşeyler yaptım ki bugün hayattayım,görüyorum ve en önemlisi size yazıyorum.

Ama hala mezun olmadım.

Başınıza gelen her iyi şeyde sonsuz sevinmenizi engellicek kadar olumsuz bir yan,her olumsuz şeyde eğlenebilcek kadar iyi bir yan bulursanız işi çözmüşsünüz demektir.